Ersin ERGE

ALİ TURMUŞ'UN -ŞİİR SEVER GÜNLÜĞÜ - DERKEN

Evliya Çelebi gibiydi.

Dünyayı değil, şiirler arasında gezendi.

Edebiyat Öğretmenliğinden emekliydi.

Öğretmenin, sanatçının emeklisi olur muydu?

Olmazdı!

                                ***

Şiir Severin Günlüğü adlı kitabı vardı.

Şairlerin dizelerine başvurandı.

O kimdi?

Öğrencilerinin Ali Turmuş hocasıydı.

 

                                ***

Naçizane bendeniz, kendileri ile bir şiir dinletisinde tanışmıştım.

Şairleri gezintiye çıkarır, anlam yüklü dizelerini günlük tadında dinleyicilere sunardı.

İnsana, hayata ve topluma dair görüşlerini anlatırdı.

Bunu yaparken de nefes nefese kalırdı.

                                ***

Nitekim bir Şiir dinletisinin sonunda soluk soluğa kalınca:

İş nefes almakta değil, soluk almakta Oktay Akbal öyle yazmış bir öyküsünün sonunda.” dedim.

Omuzuma dokunarak:

“Sağol Şair. Senin de bir şiirini alıp koyacağım programa. Çok sağ olasın.”

“Ben şair değilim hocam koyma!” dedim.

“Kitabın var ya kitapsızlık etme!” dedi.

“Halk demedi!” dedim.

Pos bıyıkları altından güldü.

“Bir gün tavla oynayalım senle.” dedi.

“Oynarız hocam ama biz Zekeriya Çavuşoğlu ile hep tavlada bir - bir berabere kalıyoruz” dedim.

“Olsun. Biz de iki - iki berabere kalırız.” dedi.

Kucaklaşıp ayrıldık.

                                ***

Ali Turmuş hocayla bu son görüşmemiz olmuştu.

Zira, hastaydı.

Duydum ki yoğun bakıma alınmış.

Kara haber tez duyulur derler.

Öyle de oldu!

                                ***

Çocukları; Ezgi’ye, Serda’ya, Uğur can’a baş sağlığı diliyorum.

Başarılara imza attıran eşine de.

Ali Turmuş adına anma gecesi düzenleyen yakın dostlarına da.

Tüm öğrencilerine ve sanatçı dostlarına sabırlar ihsan ediyorum…

Ali Turmuş hoca öğrencileri için bir ışıktı; çiçekler içinde ışıklarda uyusun; ruhu şad olsun diyorum.

                                ***

Şu an Ali Turmuş hocanın kitabını karıştırıyorum.

İçim acıyarak, yüreğim burkularak.

Gözyaşımla, kirpiklerim arasından bir şiir dizesi çıkartarak!

Şöyle diyor:

Kendini yazan dünyayı yazar” diyen Seneca gibi düşünerek:

- Ben kendimi yazdım, yazıyorum. Öyle sanıyordum. Bir de ne göreyim; sizi, onu, bunu, şunu, ötekini, berikini; herkesi, her şeyi yazıyormuşum. Halbuki derdim kendimle. Şiirler şahidimdir yaşadıklarıma. Dahası,  iyi ettim de yazdım, yazıyorum; şairler öyle söyledi.” diyor.

                                ***

Evet, Evliya Çelebi gibiydi.

Dünyayı değil, şiirler arasında gezendi.

Edebiyat öğretmenliğinden emekliydi.

Öğretmenin, sanatçının emeklisi olur muydu?

Olmazdı!

-Olmadı.

O, Ali Turmuş hocaydı.

 

Yazarın Yazıları
ÇOK OKUNAN ŞİİR DERKEN20 Temmuz 2019 ALİ TURMUŞ'UN -ŞİİR SEVER GÜNLÜĞÜ - DERKEN06 Temmuz 2019 KENDİ KUYUSUNU KAZAN SANAT NEYDİ DERKEN15 Haziran 2019 BAYRAM OLSUN-308 Haziran 2019 HALİDE EDİP SAHNEDE OLSA01 Haziran 2019 2019 YAŞAR DOĞU SPOR ÖDÜLÜ VERİLİRKEN25 Mayıs 2019 BAYRAMIMIZ EVRENSELDE ULUSALDIR04 Mayıs 2019 TUTİ KÜLTÜR SANAT EVİ'NDEYKEN27 Nisan 2019 ŞAİR OLMAYA ADAYKEN20 Nisan 2019 MONTMARTRE TEPESİNDE GAZİ'Yİ KONUŞURKEN -213 Nisan 2019
ANA SAYFA SAMSUNSPOR YAZARLAR GÜNDEM SİYASET EKONOMİ GÜNCEL SPOR YAŞAM GALERİ VİDEO E GAZETE HABERAKS TV İLETİŞİM