Kenan ÖZTÜRK

Odamın Yeni Sahipleri

Çalıştığım kurumda yıllarca kullandığım oda.
                Bir sabah geldim ki, sahiplenilmiş.  
                Ne izin istemek var, ne müsaade…
                Pencereyi açık bulanlar düzeni kurmuşlar bile.   
                Herkes kendine güvenli bir liman arar ya.
                Destursuzca, odamı mekân seçen kumrular.
                Yazıcımın üzerine taşımışlar çalı çırpıları.
                Kurmuşlar kendilerine güzel bir yuva.
                Adeta demir atmışlar masamın sağ tarafına.
                Sabah beni görünce ‘Acaba yanlış yeri mi mekân tuttuk?’ deseler de.
                Emin bir yer seçtiklerine onları inandırıp kendilerine dostluğumu göstermeliydim.   
                Aslında yaptıkları bu tercih memnuniyet verici.
                Onların talepleri artık başımız gözümüz üstüne.
                Artık kumrularıma ‘Günaydın!’ diyerek güne başlıyorum.
                Yerleşik düzene o kadar hızlı geçmişler ki.
                Birisi yerinde yatarken diğeri dışardan çalı çırpı taşımaya devam ediyor.
                Yollarını da öyle iyi ezberlemişler ki anlatamam.
                Şimdilik iki tane yumurtalarını sıcak tutmaları gerekiyor.
                Baktım, eşi yumurtaların üzerinde yatarken erkeği pencerede.  
                Ağzında yine bir çalı; tereddüt ediyor gireyim mi diye.    
                Ama mutlak getirdiğini bırakması gerekiyor.
                Yuvasını güçlendirecek çalıyı dişisinin ağzına veriyor.
                Dişi de gelen malzemeyi yuvaya yerleştiriyor. 
                Bir iki derken, eşi de artık alıştı ben varken girip çıkmaya.
                Anlaşıldı ki artık penceremiz gece gündüz açık kalacak.  
                Velhasıl kumrularım öyle çalışıyorlar ki, şu yazıyı yazarken bile erkek kumrunun çalıyı getirip, yuvada yatan eşinin ağzına bırakmasını seyrederken huzur buluyorum.
                Aile kavramı sadece insanoğluna mahsus değil.
                Evlat sahibi olmak ve onlara kol kanat olmak sadece bize has değil.
                Tüm canlılarla beraber yaşıyor, dünyayı paylaşıyoruz.
                Dolayısıyla onların da yaşama tutunmaları konusunda sorumluluklarımız var.
                Odamı tercihleri tevafuk mudur bilemem ama onlarla birliktelik beni ziyadesiyle mutlu ediyor.
                Tablodan haberdar herkes kumrularımla ilgili artık günlük bilgi paylaşımı istiyor.
                İnsanoğlunda hayvan sevgisini bir kenara atamayız.
                Ancak kendi nefsini tatmin edip hayvanları sokağa bırakanlar değil.  
                Onlara sahip çıkıp yaşamlarına katkı vermek zorundayız.    
                Yakınlarda kumrularımız inşallah yavrularına kavuşacak.  
                Yavrularıyla doğal ortamı paylaşacaklar.   
                Onlarla heyecanla bekliyoruz.
                Yaşama merhaba diyecek minik yavruları.  
                -------------------------------------------
                Herkesin Ramazan Bayramını tebrik ediyor, sağlık ve esenlikler diliyorum.
                               
               

Yazarın Yazıları
Düşündüm Bu Bayramda16 Ağustos 2019 “Şehitlik nasip olmadı”09 Ağustos 2019 Kapıkaya’da tatlı bir macera02 Ağustos 2019 Boğazımızda kalan erik 26 Temmuz 2019 Kadırga’daki Çocuk19 Temmuz 2019 Karagöl Dağı Zirveden12 Temmuz 2019 'Ben Varım!' diyen köylü05 Temmuz 2019  Su Akarken Türk Bakmıyor28 Haziran 2019 Altın Yumurtlayan Artvin21 Haziran 2019 'Yaylanın Nuri Dayısı'14 Haziran 2019
ANA SAYFA SAMSUNSPOR YAZARLAR GÜNDEM SİYASET EKONOMİ GÜNCEL SPOR YAŞAM GALERİ VİDEO E GAZETE HABERAKS TV İLETİŞİM